Tijdens de training Verbindend Gezag en Geweldloos Verzet voor (pleeg)ouders schoof een deelnemer aan die het thuis zichtbaar zwaar had. De interactie met het pleegkind dat bij haar woont zat in een lastige periode, en dat kostte veel energie. Niet vreemd dus dat de training in eerste instantie voelde als “er nog iets bij”.
De ochtend verliep zoals gebruikelijk: uitleg, voorbeelden, herkenbare situaties en gesprekken met andere pleegouders. Geen grote doorbraken, maar wel ruimte om even stil te staan bij wat werkt – en bij wat je misschien al wél goed doet, zonder dat je dat zelf nog ziet.
Een eenvoudige, oprechte reactie
Aan het einde van de ochtend, toen iedereen zijn spullen bij elkaar pakte, zei juist deze deelnemer:
“Bedankt voor deze ochtend, ik heb weer een beetje hoop gekregen.” Geen grootse uitspraak, maar een kleine verschuiving in perspectief. Een signaal dat de training iets heeft losgemaakt: ruimte om weer vooruit te kijken, hoe klein dat stapje ook is.
Waarom dat telt
De methode Verbindend Gezag draait om contact houden, steun organiseren en bewust kijken naar je eigen rol als opvoeder. Dat vraagt inzet — zeker als het thuis niet vanzelf gaat. Juist daarom is het waardevol wanneer een deelnemer aangeeft weer een beetje lucht te voelen. Want soms begint verandering niet met grote inzichten, maar met één gedachte: “Het kan toch weer beter worden.”
